VAN DE WERKVLOER

vloer1-2

Ciro zit door muziek- en psychomotorische therapie veel lekkerder in zijn vel. Zijn behandeling is een goed voorbeeld van wat er met vaktherapie kan worden bereikt.
LEES VERDER

vloer2-2

Ciro Krijnen voelt zich een ander mens, zegt hij zelf. Mede dankzij de muziek- en psychomotorische therapie die hij heeft gehad bij De Twentse Zorgcentra. 

“Ik ben echt veranderd in positieve zin”, vertelt Ciro, die begeleid zelfstandig woont bij de Koppeling in Almelo. Hij is zelfverzekerder geworden, ‘rustiger’ in zijn hoofd. Hij weet beter voor zichzelf op te komen. Hij durft anderen sneller om hulp te vragen. “Ik ben nu tevreden over wie ik ben.”

Ciro volgde vanaf 2013 therapie bij De Twentse Zorgcentra, eerst individuele muziektherapie en later, vanaf juni 2014, groepstherapie. Hij speelde rollenspellen en kreeg oefeningen. Zo moest hij bijvoorbeeld een balletje blazen over de (uitgeholde) rand van een ‘hoepel’. Op die manier kreeg hij meer controle over zijn ademhaling. Soms werden situaties uit zijn dagelijks leven nagespeeld en kreeg hij tips over hoe hij zou kunnen reageren.

PIANO SPELEN
Ciro bespeelde samen met muziektherapeute Ellen Jansen de piano – Ciro is heel muzikaal – terwijl zij dan steeds verder opschoof zodat zijn ruimte steeds kleiner werd. “Hij voelde zich steeds ongemakkelijker. Ellen vroeg dan, hoe voelt dat? Hoe zou je kunnen reageren? Zo leerde hij beter zijn grenzen stellen”, zegt ze.
TERUG LEES VERDER

MOEILIJK EN ZWAAR
Ciro vond de therapie ‘niet altijd leuk’, zegt hij eerlijk. Soms was het zo moeilijk en zwaar dat hij wilde stoppen. Maar dat zijn juist de momenten geweest waarop hij er het meest aan heeft gehad, stellen zijn therapeuten. Jessica Rambach, psychomotorisch therapeut: “De keren die hij het minst leuk vond, heeft hij het meeste geleerd. Hij had ook altijd snel de neiging op te geven als het lastig werd. Ook daarin is hij gegroeid. Hij is toch doorgegaan. Daardoor is hij er zo sterk uitgekomen.” Ciro beaamt: “Ik ben blij dat ik heb doorgezet.”

Ook voor zijn moeder was het niet altijd gemakkelijk, vooral niet toen haar zoon zo goed voor zichzelf wist op te komen dat hij af en toe wat onhandelbaar werd. “Hij zei dan: ‘Nee, dat doe ik niet.’ Hij sloeg daarin door.” Ellen reageert: “Hij werd te assertief, ja. Maar eigenlijk zagen wij dat wel als iets moois.”

BROMMERRIJBEWIJS
Achteraf is zijn moeder blij met de ontwikkeling die haar zoon heeft doorgemaakt. “Hij heeft al veel therapie gehad, af en toe was hij dat wel eens zat. Soms werkt therapie averechts, maar hier klikte het goed. De therapeuten hadden hem precies door.”

Inmiddels is Ciro bezig met theorieles voor zijn brommerrijbewijs, iets wat hem, faalangstig als hij was, eerder niet zou zijn gelukt. Volgens zijn moeder gaat hij nog elke dag vooruit. “Zijn ontwikkeling is nog niet af.”
TERUG LEES VERDER

vloer3-2

HULP VRAGEN
Ciro’s vaste begeleider Wilma Veenhuizen ziet ook hoe goed de therapie heeft uitgepakt bij haar cliënt. “Ciro gaf altijd gewenste antwoorden. Als er een conflict was, trok hij zich terug. Dat is nu anders. Hij durft hulp te vragen, vertelt meer. Dat is plezierig. Want als er iets aan de hand is tussen cliënten onderling dan kunnen wij daar op inspelen.”

De behandeling van Ciro is een goed voorbeeld van wat er met vaktherapie mogelijk is. Therapeute Jessica: “Om zo’n resultaat te bereiken, is samenwerking nodig van iedereen die bij een cliënt betrokken is, het werk, thuis en de woongroep.”

Wilma beaamt dat: “Voor ons als begeleiders is het soms ook zoeken. Hoe pak je iets aan? Dan helpt het als je dingen uit de therapie kunt gebruiken. Het is belangrijk dat je samen optrekt. Je kunt het niet alleen doen, de therapeuten niet en wij als begeleiders niet.”

De vakgroep biedt muziektherapie, psychomotorische therapie en speltherapie.

 

vloer4-2
TERUG

Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Share

E-mail

Facebook

Twitter

LinkedIn

Contact

Verstuur

Aanmelden