COLUMN ANNEKE DOORNBOS

Kriebels

lijnboven
Ze zitten naast elkaar op de bank,
geen speld tussen te krijgen.
Samen zijn ze bij ons op bezoek.
lijntje


LEES VERDER

Hij kriebelt haar in de nek. Zij legt haar hand op zijn knie. Hun bewegingen zijn soepel. Ogen zoeken elkaar op. Ze glimlachen. En gaan helemaal in elkaar op.

Voor de tweede keer vraag ik of ze wat willen drinken. Afgeleid kijken ze me aan en het duurt een tijdje voordat er antwoord komt. Er wordt gekriebeld, gegiecheld en geknuffeld. Ik voel me een stoorzender.

Merel heeft vaker vriendjes gehad. Ze valt op lange, stoere jongens. Vroeger leerde ze die jongens kennen op school, later in het logeerhuis, tijdens vakantie of dagbesteding.

Ik dacht weleens: ze is verliefd op verliefd zijn.

Soms maakten de jongens net als Merel gebruik van internet. Toen ze nog thuis woonde, zat ze achter de pc ongeduldig te wachten tot HIJ online was.
TERUG LEES VERDER

Als dat te lang duurde werd ze boos. En maakte ze prompt, in een kort berichtje, de verkering uit. Dan sloot ze met driftige bewegingen de computer af en riep ze hardop dat ze nooit meer verkering wilde. Ze had genoeg van jongens.

Tot HIJ weer online was, dan was alles weer koek en ei. De hartjes vlogen over en weer, want van een uitgebreide conversatie was geen sprake. En nu is haar vlam bij ons uitgenodigd. Ze hebben al een tijdje verkering. Om te kijken wat voor vlees we in de kuip hebben, hebben we hem en zijn begeleiding gevraagd om eens bij ‘zijn schoonouders’ te komen. Merel vindt het prachtig. Wij vinden het ingewikkeld.

Om je kind als een verliefde jonge vrouw te zien, is lastig. Als moeder zou je alles zo graag in goede banen willen leiden. Je wilt haar behoeften erkennen maar je ziet ook haar kwetsbaarheid. Je gunt haar een relatie en intimiteit maar ze heeft een beperking.

De jongeman is ook haar collega. En hoe moeilijk is het om je verliefdheid onder stoelen en banken te steken onder werktijd? Daarom zijn er duidelijke en concrete afspraken gemaakt. Merel heeft ze op papier staan. Een regel als: niet kussen tijdens het werk, alleen bij het afscheid nemen aan het einde van de dag. Dat valt niet mee. Regelmatig worden afspraken geschonden. Merel zit er niet mee.

Cupido doet zijn werk goed, het voorjaar hangt in de lucht.

TERUG LEES VERDER

Anneke Doornbos (54) heeft een 26-jarige dochter met een verstandelijke beperking. Merel* werkt twee dagen bij de Leemhorst in Almelo, twee dagen bij het Midden in Vriezenveen en woont begeleid in Vriezenveen. Anneke vertelt ieder kwartaal over haar ervaringen.

*gefingeerde naam

Even voorstellen

Mijn naam is Anneke Doornbos, ik ben 54 jaar. Oorspronkelijk kom ik uit Groningen, maar ik woon al 16 jaar in Wierden. Ik heb ongeveer 10 jaar als leerkracht speciaal onderwijs gewerkt in Almelo. Daarna ben ik overgestapt naar de zorg. Sinds enkele jaren werk ik met veel plezier als ambulant begeleider voor mensen met een verstandelijke beperking.

Mijn beide kinderen zijn kort na elkaar geboren en hebben nu de leeftijd van 26 en 25 jaar. Mijn dochter kwam als eerste kind in ons gezin. Zij werd te vroeg geboren en bleek een ontwikkelingsachterstand te hebben. Onze zoon heeft een lichamelijke beperking. Beiden hebben veel meegemaakt, maar ze hebben zich ontplooid tot prachtige, volwassen jongelui. Zij wonen zelfstandig. Mijn zoon studeert en woont in Enschede. Mijn dochter werkt in Almelo en Vriezenveen en woont begeleid in Vriezenveen.

Nu onze kinderen uit huis zijn, is er voor mij een nieuwe fase aangebroken. Mijn vrije tijd besteed ik graag aan zingen in een koor, schilderen, tuinieren, fietsen, zwemmen en schrijven.
TERUG

Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Share

E-mail

Facebook

Twitter

LinkedIn

Contact

Naam

E-mail

Bericht

Verstuur

Aanmelden